پیشبینی آینده اقتصادی غیرممکن شده است
فرشید پورحاجت، دبیر کانون سراسری انبوهسازان به جهان صنعت گفت: متاسفانه امروزه دیگر نمیتوان به راحتی چشمانداز اقتصادی را پیشبینی کرد. ریسک سرمایهگذاری در صنعت ساختمان افزایش یافته است؛ موضوعی که منجر به کاهش انگیزه سرمایهگذاری در این بخش شده است. به نظر میرسد که تولیدکنندگان سیمان نیز با توجه به وضعیت عرضه و تقاضا اقدام به کاهش تولید سیمان کردهاند. از سوی دیگر تکلیف وضعیت صادرات نیز مشخص است. کاهش میزان تولید و فروش سیمان دلایل مختلفی دارد که نیازمند بررسی است.
او در ادامه بیان کرد: امروزه به نظر میرسد که دچار یک فروپاشی در حوزه اقتصاد مسکن هستیم. شرایط به گونهای رقم خوردهاند که هزینههای تولید بهشدت افزایش یافتهاند و تولید مسکن از توجیه اقتصادی –با توجه به رکود و شرایط موجود در اقتصاد مسکن کشور- خارج شده است.
دبیر کانون سراسری انبوهسازان گفت: آنچه که با دلاری که روزبهروز گران میشود باید متظرش بود، آن است که بخش تولید واحدهای مسکونی در آینده نزدیک به صورت کامل تعطیل شود. در غیر این صورت تمام کسانی که بخواهند با قیمتهای قدیمی در بازار مسکن فعالیت کنند، همگی ورشکستگانی هستند که شرایط حاکم، کارشان را به امروز کشانده است.
آفت تصدیگری دولت و مداخلات مجلس
پورحاجت عنوان کرد: بخش مسکن با اقتصاد کلان پیوستگی دارد. مادامی که اقتصاد کلان کشور بیمار است و درمانی برای آن در نظر گرفته نشود، بازار مسکن نیز روی آرامش را نخواهد دید.
او افزود: اما باید یادآوری کرد که مشکلات موجود در بخش مسکن به دو بخش تقسیم میشوند؛ بخشی از آن به شرایط ناپایدار به وجود آمده در اقتصاد بازمیگردد. بخش دیگر نیز به تصمیمات اشتباهی برمیگردد که بیش از دو دهه در صنعت ساختمان فراگیر شده و این همهگیری نامطلوب شرایط اقتصادی کشورمان را به وضعیت بحرانی رسانده است.
دبیر کانون سراسری انبوهسازان گفت: دولت از سال ۸۸ تاکنون خودش را در مقام یک پیمانکار میبیند. مجلس نیز دولت را به عنوان یک پیمانکار قلمداد میکند. در چنین شرایطی تصدیگری به بالاترین رتبه رسیده است و مداخلات گستردهای در بخش مسکن و ساختمان کشور ایجاد شده است؛ مداخلاتی که آسیب آن امروزه به دهکهای مختلف جامعه وارد شده است. او اضافه کرد: از سوی دیگر چنین مداخلات اشتباهی که شکل گرفتهاند حتی ساختار بانکی کشور را نیز به ورطه نابودی کشانده است. بخش خصوصی حتی تا سالهای ۹۱ و ۹۲، بدون مداخله دولت و مجلس بهراحتی ۷۰۰ تا ۸۰۰هزار واحد مسکونی را به صورت سالانه تولید میکرد؛ عملکردی که به صورت نسبی موجب ایجاد تعادل در بازار مسکن میشد.
پورحاجت همچنین بیان کرد: اما در دوران ریاستجمهوری محمود احمدینژاد، بحث پروژههای مسکن مهر -که به نوعی تصدیگری دولت در بخش مسکن بود- پیش کشیده شد. امروز نیز مجلس کماکان بر تداوم مسیر اشتباه گذشته پافشاری میکند. تمامی این موضوعات باعث شدن که بخش کارآفرینی، تولید و سرمایهگذاری مسکن از رونق بیفتند.
او افزود: بنابراین باید توجه داشت تا زمانی که تصدیگری دولت در بخش مسکن کاهش نیابد، تا زمانی که سیاستگذاری و ریلگذاری درست و اصولی انجام نگیرد، تا زمانی که قوانین وضع شده از سال ۸۸ تا کنون اعم از مالیات، بیمه و موارد دیگر اصلاح نشوند، انگیزه سرمایهگذاری در بازار مسکن مطلوب نخواهد بود و وضعیت برای مسکن همچنان بیمارگونه باقی خواهد ماند.
بیماری اقتصاد در پی شیوع «بورسبازی»
دبیر کانون سراسری انبوهسازان گفت: «بورسبازی» طی سالهای گذشته اقتصاد کشور ما را دچار بیماری کرده است. ورود سیمان به بورس هم از این قاعه مستثنا نیست. هر چند که سال گذشته بخشی از انحصاری که در بورس سیمان وجود داشت، دچار تغییر در سبدها و خریدوفروشها شد؛ امری که تولیدکنندگان سیمان، آن را از روی اجبار انجام دادند تا بتوانند اقدام به خردهفروشی نیز بکنند.
او اضافه کرد: اما امروز «بورسبازی» در تمام شقوق اقتصادی کشورمان، بخش گستردهای از اقتصاد را بیمار کرده است. در همین شرایط کنونی، صندوقهای مختلفی وجود دارند که به افزایش قیمت دلار و طلا دامن میزنند؛ صندوقهایی که با هدف کنترل قیمتها راهاندازی شده بودند. پورحاجت در پایان گفت: «بورسبازی» در کشور ما به واسطه قوانین و استانداردهایی که در کل دنیا وجود دارد، نتوانسته کارایی مثبت خود را داشته باشد.